Marathon du Mont Blanc 2012

Afgelopen weekend heb ik de marathon du Mont Blanc gelopen. Het was een zeer bijzondere ervaring.

Vrijdag 29 juni

In de vroege ochtend zijn Herwin en ik vertrokken naar Chamonix. De reis ging voorspoedig en bij aankomst in Chamonix was het heerlijk warm weer. Wel veel te warm om een marathon te lopen, maar dat was pas overmorgen.

Alle spullen in het hotel achter gelaten en meteen ons startnummer opgehaald. Ging allemaal heel vlot, ondanks dat mijn Frans niet zo goed is en het Engels van de Franse vrijwillegers te wensen overliet.

Terug in het centrum bij de start gekeken van de Verticale Kilometer. Een van de onderdelen van het hele programma. Hiebij gaan ze zo’n beetje recht omhoog onder cabine lift door van Chamonix naar Plan Praz, met een hoogte verschil van 1000 meter.

Uit eindelijk bleek ook Kilian Jornet mee te doen. Hij is momenteel wel de ster in de trailrunning wereld. Hij heeft de wedstrijd ook gewonnen, was hij ook wel verplicht, in 36 minuten.

Zaterdag 30 juni

Vooral rustig aandoen deze dag. Temperatuur zou richtiing de 30 graden gaan, dus vooral veel drinken en rusten. Nog heel even naar Saint Gervais geweest om naar de Quecha winkel te gaan.Terug in Chamonix heel even een middagslaapje gedaan. We hadden wel te doen met de deelnemers van de Cross, de 23 kilometer wedstrijd.

‘s Middags nog even naar Le Tres Champ geweest om even het parkoers al daar te bekijken, daar komen we na 31 kilometer door, en daar is dan ook meteen de tweede verzorgingspost met eten en drinken.

Terug in Chamonix op tijd gaan eten, pasta natuurlijk en op tijd naar bed.

Zondag 1 juli

De dag begon vroeg, 5 uur ging de wekker, want de start is al om 7 uur. We werden ook gewekt door onweer en hevige regen. Aaai, dat zullen wij toch niet krijgen tijdens de race? De temperatuur aangenaam geworden, zo rond de 14 graden.

Gelukkig klaarde het weer op. Bij de start was het droog en scheen de zon, maar volgens de organisatie moesten we niet schrikken als het om 14 uur gaat onweren, want dat is verwacht. Gerustellende gedachten

De start om 7 uur gaat zeer geordend en met weinig spektakel. De eerste kilometer door de straten en van Chamonix om snel off the road te gaan.

De bossen en rivieren dampte helemaal, was een fantastisch gezicht. Al snel begon de weg omhoog te lopen en via wat stijgingen kwamen we bij de eerste waterpost in Argentiere. Publiek was er al vroeg bij en lekker spontaan. Daar heb ik ook mijn stokken uit mijn rugzak gepakt. Had namelijk op het laatst besloten om met stokken te gaan lopen. Is natuurlijk afwachten hoe je lichaam hierop reageert, om zonder training dit te doen.

Na Argentiere begon het serieus omhoog te gaan op weg naar de Col de Montets. Stokken waren handig om rechtop te blijven lopen. Kon nog redelijk mijn tempo houden. Parkoers liep vlak langs de doorgaande weg, daardoor veel publiek daar. Omgeving begon al wat meer alpien te worden.

Uiteindelij kom je via de Col de Montets in Vallorcine uit op 1200 meter, daar bij 18 kilometer was de eerste ‘echte’ verzorgingspost, dus met eten en drinken. Even bij tanken, vooral gegeten en weggespoeld met cola en water.

Vanaf Vallorcine gaat dan het echte werk beginnen, in 6 kilometer 1000 meters omhoog. De stokken komen nu heel erg goed van pas, kan redelijk gestaag doorlopen. Als we uiteindelijk op een iets breder pad komen naar Col de Posettes , kom ik Ewald weer tegen. Ook al bij de start gesproken. Samen zijn we verder naar boven gelopen.

Daar midden op een bergweide een waterpost, waar je weer wat kan drinken. Alles begeleid door een accordionist. Echt heel Frans, maar zo gaaf. Het uitzicht was ook fantastisch, de wolken waren even weg.

En verder gingen we omhoog want we moesten nog wat klimmen naar 2201, de Aguille de Posettes. Bovenop waren een heel aantal Fransen de veters aan het strikken. Vlak daarna weet ik waarom dat was. We gingen stijl naar beneden. En de Fransen als ware kamikazes naar beneden. Dalen is niet helemaal mijn ding, zeker niets als het heel steil en ongelijk is. Later wordt het iets vlakker en beter beloopbaar, daar mijn tempo weer op kunnen pakken. En na 5 kilometer en 1000 meter naar beneden komen we in Le Tour aan. Ik was blij dat het dalen over was.

Tussen de koeien door verder naar beneden, maar beloopbaar, komen we weer in Le Tre Champ aan op 31 kilometer. En daar is weer eten en drinken. Ik ga daar ook al eerste mijn lege drinkzak vullen, 1,5 liter moet voldoende zijn voor de laatste 11 kilometer.

Na de drinkzak, het inwendige van de mens. Tucjes met worst en Franse kaas, pure chocolade, brood, sinaasappel en alles wegspoelen met water en heel veel cola doet een mens weer goed.

Daar zie ik Ewald ook weer, en samen zijn we verder gelopen.

Vanaf nu gaat het gestaag omhoog naar Flegere op 38 kilometer, met de laatste kilometer super steil omhoog. Begin langzaam mijn bene te voelen, gaat niet helemaal soepel meer, maar pad door bos was wel weer wonderschoon. Begint nu ook langzaam wat te spetteren, niet veel, gelukkig.

In Flegere snel even wat naar binnen werken voor de laatste loodjes, want weer is niet heel plezierig meer, een beetje guur aan het worden. Dus snel weer verder.

Ewald ruikt de stal, dus die gaat sneller en ik laat hem gaan. Geen probleem. We komen er wel.

De laatste kilometers door een surrealistisch landschap gelopen, Met in de verte de speaker bij de finish. Maar ja, hoever is het nog precies, dat is lastig te zeggen in de laaghangende bewolking.

Uiteindelijk, vlak voor de finish, klaart het iets op, en kan ik het einde zien. Nu niet meer te veel nadenken en gewoon door gaan.

Veel enthousiasten Fransen vlak voor de finish, die schreeuwen je omhoog.

Uit eindelijk na 8 uur en 8 minuten kom ik over de finish. Herwin is er al een half uurtje. Wat een waanzinnige gave wedstrijd, heel veel genieten. Niet echt heel moeilijke momenten gehad. Op het laatst heel even 5 minuten ofzo.

Snel omkleden, wat was ik blij dat ik op laatst nog even mijn muts en handschoenen mee had genomen, en in de rij staan voor de lift naar beneden.

Beneden in Chamonix regent het heel hard, langzaam naar het hotel gelopen om lekker uit te rusten.

Na een heerlijke douche hadden zijn we naar een restaurant gelopen om eens lekker te eten. Voor ons even geen zoetigheid meer.

 

Maandag 2 juli

Na een wat onrustige nacht, rustig ontbeten en terug gereden naar Nederland.

De gedachten blijven van een ontzettende gave ervaring. Organisatie was allemaal perfect geregeld. Je ziet dat ze dit soort dingen vaker doen.

Klaar voor de Marathon du Mont Blanc?

Dat weet ik volgende week zondag. Heb dit jaar minder kilometers gemaakt als vorig jaar. Wel veel specificer getraind. Ook weet ik al wel een beetje wat mij te wachten staat in een bergmarathon.

Wanneer eten, wanneer te wandelen en wanneer hard te lopen. Is natuurlijk waardevolle informatie.

Ook weet ik dat ik niet voor de tijd ga lopen, maar uit lopen en voor heel veel genieten.

Ben heel benieuwd naar de mooie vergezichten. Het beloofd een mooie, maar warme dag te worden. Ben dus wel blij dat de start al om 7 uur in de ochtend is. De organisatie schijnt perfect te zijn, dus ook wel eens leuk om te zien

Vorige week zondag nog een mooie 31 kilometer gelopen, waarbij de laatste kilometers wat lastiger gingen van wege stekende pijn in een pees onder mijn rechtervoet.

Nu een week later is de pijn weg, heb ook lekker rust gehouden, herstellen was belangrijker en ook nodig. Was ook voor mijn werk naar Milaan waar het zo rond de 40 graden Celsius was en dus veels te warm om te lopen.

De komende week vooral een beetje in beweging blijven, misschien op de fiets naar kantoor en woensdag nog heel even naar de baan om daar wat te lopen en vooral ook voor de gezelligheid. En qua eten vooral bij houden, geen honger krijgen en een beetje stapelen en op tijd naar bed.

Vrijdagochtend heel vroeg vertrek naar Chamonix om niet al te laat aan te komen.

Ik heb er heel erg veel zin in.

Las vorige week een hele mooie uitspraak. ‘Kijk eens wat minder op je horloge en wat meer om je heen’

Om te zien wat ons te wachten staat, hier een film van You Tube

Trail de La Roche en Ardenne

Gisteren hebben Herwin en ik de 35 kilometer trail gelopen in La Roche en Ardenne. En dit allemaal in voor bereiding voor de Marathon du Mont Blanc. Een mooi ijkmoment om te kijken waar we staan, qua voorbereiding.

Het was onze eerste trail in de Belgische Ardennen, dus wat konden we verwachten. Vorig hebben we als test de Rheinsteig Extremlauf gelopen, 32 km in Duitsland.

We zijn vrijdagmiddag rustig naar Belgie gereden, om de buurt van La Roche te overnachten.

Zaterdag rustig aan gedaan met opstaan en ontbijt en toen op weg naar La Roche. Weer was nevelig en een tikkie broeierig. Niet schokkend maar toch.

Het verzamelen was bij de start in het kasteel. Langzaam druppelde de trailrunners binnen. Eerst voornamelijk veel bekende Nederlandse gezichten en toen ook de de Belgen en de organisatie. We zijn ten slotte in Belgie, dus alles gaat wat relaxter.

Heel even met wat mensen gesproken, die ik vorig jaar ook tijdens de Graubunden Marathon gesproken had. Ook heel even Marc van Trailrunshop gedag gezegd.

De start werd in geleid door een praatje in het Frans en vooral welke borden we moesten volgen. Daarna werden we gevraagd te starten. Heerlijk zou’en start. Niks geen jachtigheid of iets dergelijks.

Steil naar beneden en door La Roche en daarna bijna recht omhoog, over een moeilijk te onderscheiden pad, of was die er wel??

Na nog 2x door een wielerkoers te moeten, de eerste keer gingen ze nog bergop, maar de 2de keer bergaf was het wel link, draaide we onze eigen trail op.

En trails dat waren het, echte onontgonnen trails. Daar een tijdje samen gelopen met Chris van Beem, de man achter Trail-Running NL, en die alles loopt wat maar niet over asfalt gaat

Na een kilometer kwamen we tot ons schrik de eerste keer bij een beek waar je niet zonder droge voeten aan de overkant kan komen, dan er maar dwars door heen. Lekker koel. Daarna een heel modderig stuk, maar gelukkig werd dat afgesloten door nog een beek en de schoenen waren weer schoon.

De eerste verzorgingspost stond op ongeveer 12 kilometer na een erg lange en vooral steile klim. Heerlijk relaxed, iedereen helpt elkaar met het tappen van water en snijden van banaan.

De kilometers daarna heb ik helemaal alleen gelopen, maar gelukkig was de route extreem goed uitgepijlt. Aan gekomen aan de oever van de Ourthe volgt een zeer tricky stuk met veel klim en klauterwerk en gladde boom wortels, erg goed op letten dus.

Daarna weer zo’n beetje steil naar boven en ook weer omlaag naar de rivier, die helemaal doorwaad moet worden. Echt gaaf, knie diep dwars door de rivier. Dat was zo rond kilometer 20, de schoenen waren net weer droog.

Samen met Chris en nog wat andere de volgende paar kilometer gelopen. Even bijkletsen.

Na het nodige klauterwerk en spoorzoeken aangekomen bij de tweede en laatste verzorgingspost op kilometer 23. Even wat water, sportdrank en tucjes genomen. De klim die toen volgde gaat elke voorstellingvermogen te boven, zo steil.

Zelfs mijn Garmin zag niet meer dat ik vooruit ging en sprong automatisch op pauze omdat deze dacht dat ik stil stond. Nou dat was niet het geval.

Boven aangekomen begon mijn maag een beetje op te spelen. Ben daardoor even gaan wandelen, om te kijken of dat zou helpen. Na een paar kilometer nogmaals geprobeerd, maar maag zei doe maar even niet, OK dus nog even wandelen, zinnen proberen te verzetten door van de omgeving te genieten en dat lukte.

Langzaam weer op gang gekomen, ik liep inmiddels weer helemaal alleen. Goed opletten dus. Na een steile daling een tijdje langs een beekje gelopen. En zorgen dat ik de meeste brandnetels en bramenstruiken kon ontwijken. De laatste stijging was er ook wel weer eentje, recht omhoog, veel pad kon ik niet herkennen. De borden van de organisatie gaven een indicatie waar ik naar toe moest.

En toen was daar na een gave, lekker te lopen daling  eindelijk La Roche. Nog even een loopje langs de Ourthe en daarna de finish. Wat een gaaf moment.

Wat een ongelooflijk mooie ervaring om deze trail gelopen te mogen hebben. Heb op sommige punten erg genoten, ook mijn moeilijke momenten gehad, dus ook een goede mentale test geweest om tich door te gaan.

Het was een zeer bruikbare test, in Chamonix moet ik wederom beter op mijn eten en drinken letten, ben er gisteren niet echt door in problemen gekomen, maar is wel iets wat ik in de gaten moeten houden. Knieen hebben het heel goed gehouden, ondanks de zeer steile dalingen. En de zwemtraining die afgelopen maanden heb gedaan, hebben mijn rug sterker gemaakt waardoor ik makkelijker en beter omhoog kon komen.

Voor een beeld, van wat we gisteren gedaan hebben, hieronder een video van de route in 3D.

Trainingsweek in Tjechie en wat er vooraf ging.

Afgelopen week zijn Herwin en ik met de famiilies wederom naar Tjechie getogen. Hoofddoel was om mee te helpen met een verhuizing. Nou dat is gelukt.

Naast verhuizen hebben we ook nog heel wat kunnen lopen. Ondanks het erg warme weer hebben we 80 kilometer kunnen lopen. In dit deel van Tjechie is geen meter vlak, dus goede voorbereiding voor de Marathon du Mont Blanc op 1 juli in Chamonix.

De laatste duurloop was er een van 32 kilometer. We waren erg vroeg gestart om niet de hele dag bezig te zijn. Was een mooie route, voor het grootste deel door Oostenrijk, en een avontuurlijke grens passage terug naar Tjechie.

Wat er vooraf ging

En wat heb ik dan daarvoor allemaal uitgespookt? In februari zijn we nog een week naar Lanzarote geweest. Weer was er erg lekker en een vulkaan in de achtertuin, dus ideale omstandigheden voor een paar lekkere duurloopjes. Ook de duurloop naar Papagayo beach was erg leuk, met wat steile klimmetjes er tussendoor.

Daarna heb ik Dorine begeleid bij haar eerste halve marathon. Haar debuut vond plaats tijdens de Halve tijdens de 3Bergenloop op zaterdag 3 maart. Was een erg gaaf parkoers, voornamelijk door het bos. Dus een soort cross van 21 km. Schema was 2 uur, vlak werd het schema, net iets boven de 2 uur gefinished, 2.01. Tevreden.

Daarna lekker door kunnen trainen, niet zoveel als vorig jaar. Heb toch steeds dat mijn conditie veel beter is dan vorig jaar. Ben blijkbaar veel beter uit 2011 gekomen dan het jaar ervoor.

In maart nog voor werk naar Antwerpen en Gelsenkirchen geweest om een presentatie te geven. Ter plaatse ook nog kunnen lopen, niet lange afstanden maar wel gelopen.

Volgende stop was de halve van Utrecht op 2de paasdag. Eerste plan was om te hazen voor de Runnersworld voor een tijd van 2 uur, maar was geen ballon meer te vinden.

Snel plannen bij stellen en lekker gaan lopen en samen met Dorine regen en wind getrotseerd en tevreden naar een 1.53 gelopen. Helemaal gelukkig. Herstel gaat moeiteloos en kan de rest van de week lekker doortrainen. Afstanden gaan langzaam verder omhoog.

In het weekend van de Rotterdam Marathon had ik het plan om een keer een langzame duurloop te doen. Soms best lastig om langzaam te lopen. Deze ging heel erg lekker, via Harmelen en Vleuten terug naar huis en na ongeveer 23 km terug naar huis gegaan, vanwege een andere afspraak. Had het gevoel dat er nog wel wat kilometers bij hadden gekund. Geeft een boost.

 

En nu verder naar de Marathon du Mont Blanc

Nu proberen dit vast te houden. Deze week even iets gas terug na afgelopen zwaren week. Maar komend weekend ben ik van plan om weer een lange duurloop te doen, tussen 20 en 30 kilometer.

Traditie getrouw wordt er tijdens Hemelsvaart en Pinksteren veel gelopen op de Veluwe. Dus dit jaar ook weer.

En de week na Pinksteren gaan Herwin naar de Ardennen om daar deel te nemen aan de Trail de Roche de Ardenne, 35 kilometer lang. Gaan proberen te genieten van onze eerste kennismaking met de trails in de Ardennen. Verder in juni nog een 30+ duurloop in de buurt en dan gas terug nemen.

En dat komt goed uit, want in juni ga ik voor mijn werk ook nag naar Dortmund en Milaan. En dan moet het gebeuren in Chamonix en omgeving. Heb er enorm zin in.

Wat ik al eerder schreef, maak momenteel minder kilometers maar heb het gevoel er beter voor te staan. In Chamonix zal blijken of mijn gevoel een goed gevoel was.

Het asfaltspook

Afgelopen week werd de Midwintermarathon georganiseerd en deze ging ‘gewoon’ ongeacht het weer. Heet niet voor niets MIDWINTER….

Ik had mij ingeschreven samen met Herwin om de Asselronde van 27,5 km te gaan lopen. Als doel voor de winterperiode in de lange termijn voorbereiding op de Marathon du Mont Blanc in juli 2012.

 

Vanwege familie logistiek moest ik met de trein van Utrecht naar Apeldoorn. Nou dat werd het niet, want de NS gaat niet ‘gewoon’ door ongeacht het weer.

Velen excuses later reden ze nog steeds niet.

 

Change of plans dus maar.

Na de zwemles van de jongste dochter mee gereden naar Velp. Daar via het Rozendaalse veld en de Posbank naar Dieren en de schoonouders gelopen.

Dat was eigenlijk een erg heerlijk alternatief voor de 27,5 km op asfalt.

Want 90% van de route was off-road.

Dus goed aangekleed, de rugzak vol met drinken en eten, trailschoenen aan en gaan.

Na een heerlijke 2 uur genieten, kwam in na bijna 20 kilometer weer ‘beneden’ in Dieren aan.

 

Moet wel eerlijk toegeven dat ik een beetje opzag tegen de 27,5 kilometer alleen maar op asfalt, mijn lichaam vind dat niet helemaal top.

Na de Amsterdam Marathon van afgelopen oktober 2011, had ik al wel een gevoel dat zo lang over asfalt niets voor mij is.

Geef mij maar zo veel mogelijk off-the-road. Trailrunning dus.

 

Ik ga in de toekomst opletten welke wedstrijden op asfalt ga lopen, zo min mogelijk.

Ik denk dat voor mij de asfaltgrens op een halve marathon gaat liggen, maar liever minder

Zo dat is gezegd

2011: een mooi loop jaar

Zo aan het eind van het jaar maar even terugblikken op een mooi loop jaar.

Winter

In januari kon ik niet zoveel motivatie vinden om te gaan lopen. Weer was ook niet top. Februari was eigenlijk hetzelfde. Lopen op een laagpitje. Tijdens de vakantie op Lanzarote ging het al wel iets beter. Mede door het heerlijke weer toch een paar keer gelopen.

Maart

Net terug uit Lanzarote hebben Herwin en ik het besluit genomen om ook in 2011 de 20 Miles van Graubunden te gaan lopen. En dan bij de 32 kilometer te gaan kijken hoe de vlag er bij zou staan. Om toch een beetje goed voor de dag te komen, was het zaak om kilometers te gaan maken.

Ik had voor mij zelf besloten om maart en deel van april te gaan gebruiken voor kilometervreten. Lichaam laten wennen aan de belasting van veel en lang lopen. Dit ging goed.

April

Ingeschreven voor de 10 kilometer op 2de paasdag in Utrecht om samen met Dorine te lopen. Was wel langgeleden dat ik zo’n korte afstand had gelopen in wedstrijdverband, maar het parkoers van de halve marathon was dusdanig saai dat ik mij daar niet aan wilde wagen. Op 2 de paasdag wel lopend naar de start gelopen, daarna de 10 kilometer in 52 minuten gelopen en na daarna met kleine omweg weer terug naar huis. Toen stond de teller ook op 21 kilometer.

Mei

De eerste week zijn we met beide gezinnen naar Tjechie geweest, op familie bezoek. Hardloopspullen mee natuurlijk. Daar hebben we bijna elke dag gelopen. Was goed om te ervaren waar je lichaam toe instaat is. En dat je lichaam best veel kan hebben, ondanks dat de vermoeidheid gedurende week aan het toenemen is. Laatste duurloop was zelfs 33 kilometer. Totaal in die week was net geen 100 kilometer. Geslaagde trainingstage dus, zeker als er geen kilometer horizontaal was.

Terug uit Tjechie een klein beetje gas terug genomen. Wel ingeschreven voor de Rheinsteig Extremlauf in Bonn eind mei.

Dus eind mei naar Bonn gereden voor deze wedstrijd. Erg mooie wedstrijd, top georganiseerd en door een fantastisch landschap. En mooie testcase voor de Graubunden. De Rheinsteig Extremlauf is 34 kilometer en gaat over zo’n 7 bergen/heuvels. Steil omhoog en omlaag. Aan het eind had ik een goed idee waar ik sta en wat er nog moet gebeuren voor eind juni.

Juni

De maand van de waarheid. Nog lekker doorgetraind voor eind juni. Vanaf half juni echt gas terug genomen en veel rust gepakt. Eind juni naar Zwitserland gereden. Na een relax dag, de dag van de wedstrijd, verslag kan je hier lezen. Maar wat was het een gave ervaring. Mijn eerste marathon gelopen en dan ook maar meteen die van Graubunden. Zijn makkelijkere marathons. Wel balen dat Herwin uit moest stappen.

Juli

Tijdens de zomervakantie naar de Ardeche Vert geweest. Heerlijke vakantie gehad en ook nog wel wat kilometers gemaakt in een zeer heuvelachtige omgeving. Genieten dus.

Augustus

Deze maand was de maand van rustiger aan doen. Niet veel bijzonders gedaan. Gewoon lekker gelopen

September

Ook dit jaar weer eens meegedaan de Dam tot Damloop. Wel erg lastminute dit keer, maar goed te doen. Weer was bij de start erg vreselijk, een wolkbreuk. Waardoor ik mij afvroeg of de organisatie wel een noodplan zou hebben. Wat zou je moeten doen met zoveel mensen. Want masaal is het natuurlijk wel allemaal. Doordat het zo lastminute was, had ik niet echt verwachtingen. Was weggegaan met het idee om lekker te lopen. Dat is gelukt en de tijd was ook best wel goed, 1.25. Na de finish had ik het gevoel dat ik nog wel even door zou kunnen.

De week erna volgde de volgende uitdaging. We deden weer met Arrange mee aan de Utrechtse Heuvelrug Estafette Met een team 100 kilometer lopen van Amersfoort via Amerongen terug naar Amersfoort. Altijd leuk en gezellig. Aangezien Herwin en Arjan in voorbereiding waren voor de Amsterdam Marathon hadden we besloten om binnen de estafette onze eigen etappe te lopen daarnaast nog door te lopen om zo tot een duurloop van 30 kilometer te komen. Weer was die dag zeer zonnig en warm waardoor ik na 26 kilometer met een fietser ben gewisseld en de laatste 4 kilometer fietsend heb gedaan. Moest er wel even van bij komen.

Vlak daarna heb ik mij ook maar ingeschreven voor de Amsterdam Marathon om Arjan en Herwin bij te staan tijdens de wedstrijd.

Oktober

De maand van de Amsterdam Marathon. Gewoon door trainen om enigszins voorbereid te zijn voor de 30 kilometer in Amsterdam.

Alles was druk in Amsterdam, kledinginname, startvak binnenkomen, starten, parkoers. Kostte wat moeite om er van te genieten. Heb op 10 kilometer serieus gedacht om te stoppen. Maar langs de Amstel krijg ik eindelijk een gevoel van genieten.

Bij de 30 kilometer, wat het plan was om dan dan te stoppen, ben ik door gelopen. Helaas kreeg ik 4 kilometer later last van kramp nadat ik een beetje ongelukkig terecht kwam in een tramrails. Op 38 kilometer heeft een EHBO-er mijn kuiten ontspannen gemasseerd, waarvoor dank. Waardoor ik laatste kilometers nog enigszins voor uit kon komen. Ging niet helemaal lekker meer op het laatst, maar toch wel mijn tweede marathon uitgelopen. En Herwin heeft hem ook uit kunnen lopen. Toppie, hoor.

Aanslag op je lichaam van zo’n asfalt marathon is toch wel groter dan een bergmarathon, had wel een paar dagen nodig om te te herstellen. De woensdag erna op de baan met andere marathonlopers rustig een paar kilometer uitgelopen. Heeft toen heel goed gedaan. Spieren erna voelde meteen een stuk soepeler.

Weekend erna in Brussel een erg mooi rondje gelopen van hotel naar het Atomium en terug. Was bijna helemaal alleen onder het Atomium. Erg mooi moment.

November

Wilde nu eindelijk eens rustu gaan nemen voor mijn lichaam. Maar via Twitter kwam ik er achter dat ze bij een ander IBM Business Partner Silverside nog mensen zochten om de Zevenheuvelenloop te lopen. Een berichtje was voldoende om mee te mogen/kunnen doen.

Op de dag van de Zevenheuvelenloop was het in bijna heel Nederland heel erg mistig. Maar niet in Nijmegen. Wel fris, maar de zon scheen, dus dat zou weer genieten worden. Had hem nog nooit gelopen. Qua parkoers is deze loop erg goed bevallen. Lekkere klimmetjes en een sneller finish. Maar ook hier was het weer akelig druk. En de meeste mensen voelde zich niet aangesproken bij het verzoek om zoveel mogelijk rechts te gaan lopen.

Heerlijk gelopen, boven verwachting onder de 1.20 gefinished.

Daarna liet mijn lichaam toch heel duidelijk weten dat het even genoeg was. Ik heb 3 weken echt rust gehouden. Wel ben ik blijven zwemmen op de zondagochtend om enigszins in beweging te blijven.

December

Was dus een maand van rust en langzaam weer het lopen oppakken. Samen met Herwin 2 weken geleden een ronde van 22 kilometer door de bossen van Hattem gelopen en afgelopen maandag (tweede kerstdag) alleen de Posbank opgeweest. Was geen lange ronde ( 13 kilometer ) wel een erg mooi, modderige ronde.

En aankomende vrijdag ga ik samen met Herwin en Arjan het jaar 2011 waardig afsluiten met het lopen van de Utrechtse Heuvelrug Trail. Niet voor een klassement, maar gewoon omdat het kan.

 

Al met al een gaaf en geslaagd loopjaar.

Na rust de Asics Trabuco 14 inlopen

Afgelopen November heb ik de Zevenheuvelenloop gelopen. Daarna heb ik echt rust genomen.

De hardloopschoenen even niet aangeraakt.

Wel ben ik op zondag blijven zwemmen.

 

Deze rustpreiode heeft wel goed gedaan. Begon er vorige week weer naar uit te kijken om te gaan lopen.

En dus vorige week zondag voor het eerst weer de hardloopschoenen aangedaan en op Het Lint in Leidscherijn een rondje van 11 kilometer gelopen.

Was weer lekker en tempo was heerlijk ontspannen.

 

Ik was in de afgelopen weken ook eens gaan nadenken over mijn Trailschoenen, ook met het oog op de Marathon du Mont Blanc op 1 juli.

Sinds april loop ik Salomon CrossMax Guidance. Deze lopen erg lekker, maar als de afstanden langer werden kreeg ik last van mijn rechtervoet. Of aan de achterkant bij de hak een schuurplek, maar als ik de veters strakker deed dan een pijnlijke plek boven op mijn voet.

Kreeg het niet voor elkaar om de CrossMax goed af te stellen voor mijn rechtvoet en dan ga je toch nadenken.

Je moet wel met plezier hardloopschoenen aan doen en moeten je niet beperken vooral niet als de afstanden groter worden.

 

Voor de Salomon CrossMax liep ik op de Asics Trabuco, mede omdat deze heel erg in de lijn was van Asics Gel Kayano lag, waar ik haal heel erg lang op loop.

Daarom heb ik besloten om toch weer terug te gaan naar de Asics Trabuco voor mijn trailschoenen.

Eerst even nagevraagd bij Marc van Dijk van Trialrunshop, maar hij kon pas half januari leveren. Daarna contact gezocht met PKRun in Dodewaard en die hadden mijn maat van de Asics Trabuco nog op voorraad. Dinsdag besteld en woensdag in huis, top service.

 

Gisteren had ik met Herwin een afspraak staan om het bos rond Hattem onveilig te maken. Ideaal dus om mijn nieuwe trailschoenen in te lopen.

We zouden de MTB route doen die in de buurt van Hattem in de bossen ligt. Dus bij carpoolplek auto geparkeerd en de laatste druppels af gewacht en toen rugzak op, Garmin in sync met satelieten en go.

We hebben erg veel geluk gehad met het weer, geen enkele keer regen onderweg, zelfs best wel wat zon.

Af en toe was het springen en modder ontwijken, want nat was het wel in het bos.

Maar het was wel weer heerlijk om zo samen onderweg te zijn.

 

Na bijna 22 kilometer waren we weer terug bij de auto, moe maar voldaan.

En de Trabuco’s, die liepen als vanouds, geen rare schuurplekken of ander ongemak. Alleen dat mijn voeten weer moeten wennen aan de afstand na de afgelopen rustperiode.

Dit gevoel vast houden en naar de Asselronde van Apeldoorn toewerken op zondag 5 februari.

Maar wel zoveel mogelijk off road al het kan.

 

Urban Trailrunning Utrecht deel 2: dwars door Utrecht

Gisteren was het heerlijk weer, koud maar zonnig. Dus samen met gezin naar Amelisweerd en Rhijnauwen geweest. Was heerlijk, maar de mist lag op de loer net zuiden van Amelisweerd.

Terug bij de auto heb ik mij omgekleed en rugzak op om terug te lopen naar huis. Begin was koud vanwege de opdringende mist.

Vanaf Amelisweerd langs de Kromme rijn over het Kromme rijn pad, helemaal de stad in langs Galgewaard en Pieter Baan Centrum. Bij de het Wed gekozen voor nog een prachtige ronde langs de Utrechtse singel.

Nog de Weerdsingelsluis meegenomen en toen via wat plantsoentjes terug naar de Douwe Egberts en de brug over snel naar huis. Begon nu echt koud te worden, zon was bijna onder en de mist begon het te winnen.

Wel weer een mooie route en heerlijk gelopen. Maar vooral weer erg genoten van deze manier van Utrecht verkennen.

Deze week even wat rustiger aan vanwege een snotneus en volgende week de Zevenheuvelenloop in Nijmegen.

Urban Trailrunning in Utrecht

Na de marathon van Amsterdam ben ik bewust gas aan het terugnemen om mijn lichaam weer enigszins te laten herstellen.

Dat gaat best wel goed, vooral fun en lekker ontspannen lopen. Tevens zwem ik nu op zondagochtend. Mijn dochter heeft dan zwemles, dus dan kan ik wel wat baantjes trekken.

De week na de marathon waren we in Brussel en heb ik op zaterdagochtend een heerlijke route gelopen van hotel naar Atomium en terug. Echte leuk om bijna alleen bij het Atomium te zijn en met het mooiste weer van de wereld.

Vorig weekend ben ik aan het eind van de dag voor het donker werd op mijn Salomons een rondje door Leidscherijn gegaan, en zoveel mogelijk offroad en modder opgezocht. Dat was een geslaagde loop.

 

En vandaag zat ik te bedenken waar ik naar toe zou gaan, tot dat ik bedacht dat de mensen achter Trail Magazine wel eens een Urban Trail gedaan hebben in Halle en Hannover, dus waarom niet in Utrecht.

Dus na het zwemmen wat gegeten en hardloopkleren aan, rugzak gevuld met water, voor de zekerheid jasje meer en gaan.

Het werd een heerlijk ontspannen gelopen rondje, conditie blijkt toch best wel OK te zijn. De kleine heuveltjes langs de singel kon ik in tempo omhoog lopen. Ook de sluis langs de weerdsingel was leuk.

Heb erg genoten van deze manier van lopen door Utrecht, en vooral met een brede glimlach dwars door Utrecht Centraal naar de Jaarbeurs gelopen.

Na een dikke 15 kilometer was ik weer thuis.

 

Dit najaar gaat het overigens leuk met loopjes die ongepland langskomen.

In September werd ik op de dag van de Dam Tot Dam gebeld of ik meewilde lopen. Toen heerlijk ontspannen een goede tijd gelopen, ondanks het haasten om op tijd te komen in het startvak

Daarna ongeveer op de sluitingsdatum nog ingeschreven voor de Amsterdam Marathon, 3 weken later, en die heb ik ook uitgelopen.

En vorige week kwam de mogelijkheid voorbij om een keer de Zevenheuvelenloop te lopen in Nijmegen. Nou daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen.

Wilde deze altijd nog een keer lopen, dus dit jaar dus.

Amsterdam Marathon: mijn verhaal

Afgelopen zondag heb ik dan toch de Amsterdam Marathon gelopen. Was het niet van plan, maar toch.

Vooraf

In september, zo ongeveer op de sluitingsdatum van de inschrijving, heb ik besloten om mee te lopen. Mede om Herwin bij te staan in zijn eerste marathon, nadat hij helaas in de Graubunden Marathon heeft moeten uitstappen.

De basis was dus niet helemaal optimaal, maar het idee was om tot 30 kilometer te gaan en daar uit te stappen.

Tijdens

De dag begon redelijk vroeg om te beginnen met een stevig ontbijt. Hardlooprugzak was gevuld met eten en drinken. Tevens wat warme spullen, voor bij de 30 kilometer. Daarna op weg naar Amsterdam. Het was koud, maar wel heel erg mooi weer. Het was een enorme drukte bij het Olympisch stadion. Overal in de rij staan, bij de kledingdepot, om het stadion in te komen, om in het startvak te komen. De ambiance was wel erg gaaf, zo met zijn allen.

Om 9.30 het startschot, en redelijk snel daarna konden wij ook gaan lopen. Dat was goed geregeld, stadion uit en op weg naar het Vondelpark. De eerste kilometers een beetje op bedrijfstemperatuur komen, en kijken hoe mijn knie het bevalt. Toch nog steeds een zorg. Nadat we weer langs het stadion gelopen zijn gaan we op weg naar Oudekerk aan de Amstel. Lekker ging het nog niet, knie was gevoelig, heb een paar kilometer lopen denken om uit te stappen.

Langs de Amstel begon het allemaal wat prettiger te voelen. Na het keerpunt in Oudekerk bij de 20 kilometer kwam ik in gesprek met een medeloper, die iets later ingestapt was, om de rest van de marathon als training te lopen. Gaat namelijk over 3 weken de New York Marathon lopen. Het was een lekkker tempo, zo rond de 10 kilometer per uur. En zo kwamen we bijna ongemerkt bij de 30 kilometer aan, en zijn we lekker doorgelopen. Voelde tot dan nog  best goed.

Helaas voelde het bij 34 kilometer iets minder lekker, met dank aan een oneffen straat of tramrails. In mijn linker kuit schoot de kramp en mijn rechter kuit wilde volgen. Daarom ben ik verder gaan wandelen.

Bij kilometer 37 ben ik even bij de EHBO binnen gelopen, daar heeft de EHBO-er mijn kuiten wat ontspanning gegeven. Daarna ben ik wel door gegaan, maar van hardlopen kwam weinig meer. De finish kwam gelukkig redelijk snel in zicht, daar kwam ik overheen na 4.45 op mijn Garmin. Best tevreden.

Erna

Na de finish voelde ik mij eigenlijk meteen weer goed. Snel mijn kleding opgehaald, en de familie begroet. Erg leuk dat ze naar het stadion zijn gekomen. Herwin heeft zijn eerste marathon gezond en wel volbracht. Gaaf voor hem, eindelijk, is vaak dichtbij geweest. Na wat warms aangetrokken te hebben, wat gedronken en gegeten.

Mijn tweede marathon in 1 jaar, en dat toen het jaar begon we geen plannen hadden voor een marathon. Deze keer merktte ik wel dat de conditie voor de Graubunden Marathon vele malen beter was, meer duurvermogen gedaan ervoor. Deze keer kwam het allemaal een beetje te kort van te voren. Maar goed, toch volbracht.

En nu verder

Maar ik weet wel dat zo’n stads/asfalt marathon niet echt iets is voor mij. Leuk om mee te maken,maar wat masaal allemaal. Geef mij maar een wedstrijd in de bergen en vooral niet te veel asfalt. En dat gaan we ook doen, want het doel voor 2012 wordt de Marathon du Mont Blanc in en om Chamonix. Kijk er nu al naar uit.

Maar eerst even heel erg veel gas terug nemen. Merktte al voor de Amsterdam Marathon dat mijn lichaam moe aan het worden was en kleine pijntjes te kop op begonnen te steken.

De komende tijd hoeft er even niets op hardloopgebied. En dan eind 2011, langzaam maar weer gaan opbouwen. En eens gaan kijken wat we als voorbereiding gaan doen qua wedstrijden/trainingen.

Toch de Dam tot Damloop gelopen

Afgelopen zondag zat ik met in het zwembad bij de zwemles van mijn dochter. Wordt ik om 9.00 gebeld door een bekende. Zij hadden in hun bedrijventeam een uitvaller en of ik het leuk vond om mee te lopen. Eh, ja leuk, bel zo terug was mijn reactie. Thuisfront gebeld en die zijn snel naar het zwembad gekomen om mij af te lossen.

Thuis snel alles gepakt en aangedaan en snel naar de bus gefietst. Na wat omleidingen van de NS in Amsterdam aangekomen. Het was er weer lekker druk. Vlak voor de start was er een indrukwekkende wolkbreuk met onweer, zodat we ons afvroegen of de organisatie ook een noodplan zou hebben, voor het geval het afgelast zou worden.

Gelukkig was het bij de start bijna droog. Wel veel plassen op straat en we spoelde de Ij tunnel in. Vooraf had ik geen verwachtingen, gewoon lekker lopen en vooral genieten.

De eerste kilometers in mijn ritme komen en daarna gingen de kilometers snel voorbij en tempo voelde lekker. De sfeer was weer zeer goed langs het parkoers, ondanks het mindere weer. Bij 12 kilometer ga je toch eens naar de tijd kijken en dan zie je dat je best goed onderweg was. Daar ben ik wat gaan versnellen, maar wel zodanig, dat ik lekker kon blijven lopen.

De laatste 2 kilometers zijn altijd feest door de smalle straatjes van Zaandam. Uit eindelijk gefinished in 1.20.07. Zo snel was ik nog nooit tijdens de Dam tot Damloop en ik was geen eens helemaal kapot, ik voelde mij eigenlijk wel lekker.

Daarna kleding halen en omkleden en in het business dorp nog wat met het team gedronken en daarna met de pendelbus terug naar Amsterdam.

Een leuke afsluiting van een zware trainingsweek, waar de weekteller op 80+ kilometers is uitgekomen.

Utrechtse Heuvelrug–deel 2

Vorige week hebben al een route gelopen op de Utrechtse Heuvelrug, met behulp van de Garmin.

Dat was wel even wennen, af en toe de route kwijt .

Vandaag ben ik weer naar de Utrechtse Heuvelrug gegaan voor nogmaals een route te lopen. Dit keer ben ik alleen gegaan, dus goed op de Garmin blijven kijken tussen het genieten.

En deze keer heb ik van te voren goed gekeken, waar ongeveer de route langskwam. Daardoor ging het navigeren een stuk handiger.

En je komt op paadjes waar je nooit gelopen zou hebben.

Het weer zat ook redelijk mee, af en toe druppels, maar niet genoeg om de jas aan te trekken.

Al met al en fantastische route en heerlijk gelopen. Aan het eind van de route nog wel even de 21 kilometer volgemaakt.

Trailrunning: Van Leersum naar Rhenen en weer terug

Afgelopen week moest het er maar weer eens komen, een zware week. Om te kijken hoe het gesteld is met de conditie. Dus door de week aardig wat kilometers kunnen maken.

Met als afsluiting een lange duurloop over de Utrechtse Heuvelrug. We hadden op internet een route gevonden van 32 kilometer. Die leek ons ideaal om eens te kijken hoe het er voor staat. Zaterdag de route geupload naar mijn  Garmin en even de instructies gelezen hoe en wat.

Gisteren de auto geparkeerd bij de start in de buurt van Leersum. Compressiekousen aan, trailschoen aan en de rugzak op. Garmin aan en hup op weg. Bleek best wel lastig om de route te volgen, waren hem al snel kwijt, maar op een gegeven moment liepen we toch weer op de route.

Gelukkig ben ik een klein beetje bekend in dit bos, dus kon mijn weg wel vinden. Het  begin ging erg lekker, was wel heel warm en erg benauwd. Veel drinken dus. Uiteindelijk onze weg gevonden naar de Rhenen en daar vandaan weer terug proberen te navigeren met af en toe hulp van mijn Garmin en de rest gewoon goed kijken.

Op de terugweg in de buurt van de Amerongse berg kreeg ik last van honger, een slecht teken, heb geprobeerd wat te eten en te drinken. Ging op zich wel goed, maar moest toch even een stuk wandelen.

Later ging het wel wat beter, maar genieten was iets minder. Herwin heeft steeds wat vooruit gelopen en dan weer een stuk terug.

Op die manier heeft hij 3 km meer gelopen. Hij heeft de 30 km volgemaakt en ik ben bij 27 km bij de auto gestopt. Na even gezeten te hebben, kwam het goede gevoel weer terug.

Was een gave, pittige trailrun door de bossen van de Utrechtse Heuvelrug, en blijkt maar weer dat ook met dit soort duurlopen, ook qua afstand, je toch serieus moet eten en dus eigenlijk moet benaderen als wedstrijd.

Doel voor deze week is mee dan geslaagd, heb meer dan 70 kilometer gemaakt deze week en lichaam voelt nog goed, wel wat moe maar voldaan.

Hippe Asics Kayano

Ik loop al op de Asics Kayano sinds nummer 10. Tot volle tevredenheid. Asics heeft de gewoonte om voor een paar modelen weinig te veranderen aan de pasvorm enzo. Daardoor blijf je als loper trouwer aan het merk dan andere merken.

De laatste jaren bestel ik de Asics Kayano dus ook via internet. Lekker makkelijk, ze worden thuis bezorgd en vaak zijn ze goedkoper dan in de Hardloopspeciaalzaak.

Ik haal zo ongeveer 600 a 700 kilometer per paar, veel minder dan men  voorschrijft. Ik ben dan ook iets zwaarder en langer dan de gemiddelde loper. Kan feilloos aanvoelen wanneer er nieuwe aangeschaft moeten worden. Dus heb ik van het weekend nieuwe besteld bij het Hardloopcentrum.

Gisteren werden ze thuis bezorgd en ik moet zeggen dat de kleur even wennen is. Maar ik vind ze stoer, Nike heeft altijd de naam van hippe en trendy schoenen. Nou dit model van de Asics Kayano 17 mag er ook zijn, blauw met roze Asics strepen. Zou het een nieuwe weg zijn voor Asics? Afwachten hoe de 18 er uit gaat zien.

Op aanraden van een trainer bij Athletic Point ga ik de Asics Kayano 17 voor de lange duurlopen op de weg gebruiken. Mijn ‘oude’  Kayano 16 voor de baantraining. En voor offroad the Salomon CrossMax Guidance.

Graubunden Marathon 2011–de herinneringen

Vandaag kwam ik nog een leuk verslag tegen van Strada running over de Graubunden Maratthon 2011.

Als ik het lees, dan moet ik wel weer terug denken aan mijn deelname, resulteerde in het volbrengen van mijn eerste marathon. De Nederlanders, die rond mij de laatste paar kilometers liepen, waren bijna allemaal van Strada running en boven op de top van de Parpaner Rothorn in het restaurant zat de rest van hun groep te wachten.

Als ik zo terug denk aan die dag, 25 juni, dan heb ik er eigenlijk alleen maar fijne herinneringen aan. Lichaam heeft zich toen erg goed gehouden. Heb erg kunnen genieten, ondanks de soms moordende stijgingspercentages, van de omgeving en de mede deelnemers. Ik heb het gevoel gehad dat ik geen enkel moment in het rood heb gelopen. Harde bewijzen heb ik niet, want ik loop al zeker een jaar niet meer met hartslagmeter.

Voel wel een mate van trots als ik bedenk dat ik nou net deze marathon als eerste gelopen heb. De Graunbunden Marathon wordt gerekend tot een van de zwaarste marathons van Europa.

De komende weken top trailrunning events

De komende weken wordt het een drukke tijd voor mensen die Trailrunning een warm hart toe dragen.

20 augustus staat de Mountainman op het programma. Dit is een marathon of een ultra over 80 kilometer van Engelberg via Hasliberg naar de Piliatus.

Het is pas de tweede keer voor dit evenement, maar heeft zich snel een plaats weten te verschaffen in de Ultra/bergloop wereld. Ik zag dat er geen Nederlanders meedoen.

Op 26 augustus staat de UTMB op het programma, de koningsafstand 166 kilometer en 9500 hoogtemeters. De wedstrijd start en finished in Chamonix na een rondje om het Mont Blanc massief. Vorig jaar werd deze wedstrijd gestopt na 30 kilometer, vanwege slecht weer en gevaar voor de lopers. Verder zijn er ook nog de CCC, 98 kilometer met 5600 hoogtemeter, en de TDS, 110 kilometer met 7200 hoogtemeters. Is echt een top evenement en de top van de berglopers/trailrunners willen hier winnen. Kilian Jornet, de huidige recordhouder, zal er ook weer bij zijn. Ook doen er aardig wat Nederlanders mee aan de verschillende afstanden, waaronder Jolanda Linschooten, die aan de TDS meedoet.

Wordt leuk om net als vorig jaar de livetracker bij te houden

De week erna op 3 september gaat de Goretex Transalpine run, ook wel bekend als de TAR, van start. Dit is een meerdaagse etappe wedstrijd van Oberstdorf in Duitsland naar Latsch in Italie. Er wordt gelopen in duo’s. Dit vind ik echt een wedstrijd die tot de verbeelding spreekt.

Ook dit jaar doen er weer aardig wat Nederlanders mee. ondermeer de mannen achter MudSweatTrails, Marc Weening en Patrick Franken, doen mee, als Team Salamon NL/MST #232, maar ook uit Utrecht doet er een team mee, From Utrecht with Love. En uit Apeldoorn vaardigt AV34 weer 3 teams af.  Voor alle deelnemende teams kan je hier kijken.

Het wordt dus weer leuk de komende tijd

Op zoek naar trails in Leidsche rijn

Net terug uit de Ardeche, waar heel mooie trails waren. Was het wel even wennen aan het vlakke Hollandse platteland. Vandaag had ik mij voor genomen om eens in de buurt te gaan naar wat off road.

Best lastig in een van de grootste Vinex lokaties van Nederland.

Dus vanmorgen vroeg op weg gegaan op mijn Salomon CrossMax en de hardlopoprugzak met wat drinken. Normaal loop ik de Rijnkennemerlaan via het fietspad, nu ben ik midden over het gras gegaan. Best een ander gezicht en gevoel. Bij het Lint niet over het asfalt, maar over het ruiterpad er vlak naast.

Bij de Haarijnse plas aan de zuidkant het wandelpad op door de Thematervelden. En helemaal slingerend naar Haarzuilens. Veel vogels en hazen gezien.  Bij Haarzuilens het kronkelpad op dwars door de velden op weg naar de Hamtoren.

Vanaf daar was zo’n beetje het off road op, tot aan het Leidscherijn Park ( ook wel bekend als het Maxima park ). Daardoor heen geslingerd kwam ik na bijna 15 kilometer weer terug bij huis.

Blijkt toch best veel off the road te zijn in Leidscherijn. De volgende keer maar eens richting de A12 en Veldhuizen daar is ook nogal wat off the road te vinden. En met mijn CrossMax is het ook geen probleem om stukken op asfalt te lopen.

Trailrunning in de Ardeche Vert

Afgelopen 3 weken waren we op vakantie in de Ardeche Vert. Dit is het noordelijkste, onbekendste deel van de Ardeche. De camping waar we stonden was een aanrader, zeker voor tentkampeerders. Vlak voor de camping zag ik zo’n paal staan met geel ‘hoedje’. Dit bleek een wegwijzer te zijn van zeer veel wandelroutes.

In Ardoix het plaatsje het dichstbij de camping zag ik een groot informatie bord staan over deze wandelroutes. Er bleek in het gebied een uitgebreid wandelknooppuntennetwerk te zijn. Een waar paradijs dus voor de wandelaars en zeker hardlopers. Er liep zelfs een wandelroute over de camping.

De wandelroutes waren voor Franse begrippen goed aangegeven, maar moest toch soms goed zoeken naar de markering. De trails waren uitdagend, steile klimmetje en soms een technische daling. Fraaie vergezichten en koele bossen. Gelukkig had ik mijn Salomons CrossMax en mijn trailrugzak meegenomen. Daardoor kon ik heerlijk over de trails lopen en was het ook niet erg toen ik een keer de markering niet meer kon vinden en opeens de route mij tegemoet kwam, (??) en daardoor de Garmin pas bij 19 kilometer stilstond en dat bij 25 graden.

Heb dus een heerlijke vakantie gehad en erg mooie trails gelopen. Was weer 100% genieten. En de Ardeche Vert is dus de moeite waard ook voor de trailrunner.

De week na de Graubunden Marathon

Deze week stond in het teken van niets hoeft, alles mag.

Het lichaam heeft de Graubunden Marathon goed doorstaan, geen spierpijn gehad of andere ongemakken. Maar daar lag wel het gevaar, gewrichten en pezen zijn toch bezig geweest.

Dus deze week lekker rustig aan gedaan. Woensdag naar de baan geweest om eens lekker uit te lopen in een gesapig tempo. Ik merkte nog wel dat de hartslag iets hoger lager, toch een teken dat het lichaam nog niet helemaal hersteld is.

Wel grappig is, nu ik eindelijk een marathon gelopen heb, je nu wel anders naar zo’n afstand kijkt. Het was zwaar, maar het genieten was groter. En je kijkt meteen eens rond wat er nog meer voor leuke bergmarathons er zijn. En als je dan het gave verslag van Chris van Beem over Marathon de Mont Blanc lees, dan begint het wel weer te kriebelen. Dus wie weet, volgend jaar.

Afgelopen week ook eens gekeken naar de totalen van het eerste half jaar, ben uitgekomen op een totaal van boven de 1100 kilometer. Deze kilometers heb ik voornamelijk in voorbereiding van de afgelopen zaterdag gelopen.

In de zomerperiode maar eens in onderhoud modus lopen, zoveel mogelijk off road, en eens nadenken over leuke wedstrijden/uitdagingen in het 2de half jaar. Tips zijn altijd welkom.

Eerste plan is om de halve marathon van Hattem te gaan lopen en het liefst wel weer de wonderschone halve marathon van Loenen/Loenermark.

Graubunden Marathon 2011- de laatste meters

Van Herwin kreeg ik vandaag een stukje van zijn video van mijn laatste meters tijdens de Graubunden Marathon van afgelopen zaterdag.

Het is verder onbewerkt, maar leek mij leuk om te delen.