Trailrunning met de Salomon CrossMax: een eerste test

Na lang zoeken heb ik mijn nieuwe trailschoenen gevonden. Het zijn de Salomon CrossMax Guidance geworden, mede ook omdat dit een antipronatie schoen is en dat is komt het dichtst bij mijn Asics Kayano’s. Deze CrossMax is het antwoord van Salomon, toch het trailrunning merk bij uitstek, om een schoen te maken die je ook op straat kan gebruiken. Salomon noemt dit ‘Home to trail’.

Voor Pasen contact gehad met Marc van Dijk van Scarabee Sport in Valkenswaard en zijn ze besteld. Gisteren avond ben ik even naar Valkenswaard om ze op te halen. Een zeer goede service, helemaal tevreden.

En vanmiddag ben ik naar de MTB route bij de Nedereindse plas gereden, om een testronde te lopen. Begonnen met een paar kilometer op asfalt. Voelde op asfalt veel beter aan dan mijn Asics Trabuco’s, minder stug, waardoor een goede afwikkeling mogelijk is.

Daarna langs de plas over onverhard wandelpad. Dit is ook goed terrein waar deze schoen het uit de voeten kan.Uiteindelijk een rondje over de MTB route gelopen, dus veel klimmen en dalen. Voet blijft goed gefixeerd in de schoen, gaan niet schuiven bij het dalen. Misschien ook wel mede het revolutionaire vetersysteem van Salomon. Een keer liep ik bij een afdaling op een scherpe steen en dan voel je wel dat de zool iets zachter is in vergelijking met ‘echte’ trailschoenen, die alleen in Alpen gebruikt worden, zoals de Salomon XT wings.

Als slot heb ik 2 versnellingen bergop gedaan over een stoffig paadje met veel losliggende stenen. Ook daar hielden de schoenen zich goed.

Ik ben zeer tevreden over deze nieuwe schoenen, mede omdat ze op de weg ook lekker soepel lopen. Genoeg grip op de losliggende stenen. Kan met veel vertrouwen onder tempoNu alleen kijken hoe mijn enkels, met name mijn rechterenkel, aanvoelen morgen. Heb wel het idee dat dat los zal lopen.

Uit eindelijk iets meer dan 10 kilometer gelopen. Nu grotere afstanden gaan afleggen op deze schoen. Dan kan ik er eind juni de Graubunden Marathon op lopen.

Tweede paasdag, loopdag

Op 2de paasdag staat Utrecht altijd in het teken van de Utrecht Marathon en alle onderdelen die daar bij horen.

Een vriendin had gevraagd of ik met haar de 10 kilometer wilde lopen. Leek mij wel wat, weer eens wat anders dan de halve marathon, die ik normaliter loop.

Maar aangezien de voorbereiding voor de Graubunden Marathon ook doorgaat, wilde ik meer lopen dan alleen maar een 10 kilometer.

Plan was dus om lopend vanuit Leidscherijn naar de start te lopen, daarna een redelijk snelle 10 kilometer te lopen en daarna via een andere weg weer terug naar huis.

Het weer was gisteren erg goed, alleen de temperatuur wel hoog. Dus had ik besloten om met mijn Salomon Trailrugzak te gaan lopen en de Camelbag helemaal te vullen met water en een paar scheutjes Elete electrolyte addin. Compressiekousen zou ik pas voor de start beslissen.

In een rustig tempo heen gelopen, dat resulteerde in een inlooptochtje van 5 kilometer. Niet veel maar de spieren waren goed wakker geworden. En had ik al gezegd dat het warm was? Zelfs om 10.00 ‘s ochtends al.

Daarna vriendin getroffen bij de ingang van de Jaarbeurs en het startvak in gegaan.

De eerste kilometer over de Croeselaan was eigenlijk te smal voor de 3500 gemeldde deelnemers aan de 10 kilometer. Iedereen liep iedereen in de weg waardoor er aardig wat lopers op het fietspad gingen lopen waar ze weer tussen de fietsers kwamen. Niet ideaal dus. Nadat we richting Kanaleneiland draaide ging het beter, weg werd breder. Na een korte lus door Kanaleneiland op weg naar de Utrechtse Singels en de Malibaan. Wel bijna gevallen over een on oplettende moeder, die een gevallen rammelaar belangrijker vond dan de veiligheid van de lopers.

Daarna ging het lekker, kwamen aardig in ons ritme. Wel er goed op letten dat we niet te hard gingen. Dat zouden we bewaren voor het slot. Gelukkig veel schaduw op het binnenstad gedeelte van het parkoers.

Eind van de Malibaan een U bocht en via een verzorgingspost voor een paar sponsen terug naar de Croeselaan.

Bij het opdraaien van de Croeselaan, tempo verhoogd en in een lekker straf tempo de finish na 52.23 gepasseerd. Erg tevreden zeker van wege de warmte.

Daarna een beetje uitgerust en vrouw en kinderen begroet. Leuk dat ze bij de finish stonden.

Nadat de Marathon gewonnen was door Michel Butter, heb ik de rugzak weer opgedaan en ben ik via de Meernbrug terug gelopen. Om na iets meer dan 6 kilometer weer thuis aan te komen. Heerlijk uitgelopen en zo toch zo rond de 21 kilometer gelopen.

Al met al een geslaagde dag, qua conditie zit het wel goed en was blij dat ik mij ingesmeerd had met zonnebrand crème.

Lange duurloop naar Woerden

Gisteren hadden we weer afgesproken met vrienden uit Woerden. Aangezien zei ook loopt en aan het trainen is voor de 10 kilometer van 2de paasdag in Utrecht, heb ik haar opgehaald.

Weer voorspelde warmte, dus rugzak goed gevuld met water en wat gelletjes.

Wilde natuurlijk niet rechtstreeks naar Woerden, dus op Google Maps even gekeken  wat een handige route was.

Uiteindelijk via Kasteel de Haar ten Noorden van Harmelen gelopen. Aan het eind nog langs een prachtig stukje Leidsche rijn.

De teller stond op 17+ kilometer toen ik bij de vrienden was. Daar even wat gedronken en gegeten. Daarna samen terug gelopen langs de gebruikelijke weg rechtstreeks langs de treinbaan naar Harmelen en vanaf daar langs de leidsche rijn naar huis.

Het laatste deel was erg warm, doordat we de weinige wind in de rug hadden en eindelijk de zon goed doorbrak.

Nog een klein rondje aan het einde gemaakt om de 30 Kilometer vol te maken.

Ben er trots op dat de duurloop uiteindelijk op 30 kilometer uitkwam. Lekker gelopen ondanks de warmte. Zeker nadat ik vrijdag op de Nedereindse plas bij de skibaan een  intervaltraining bergop gedaan gedaan had.

Vandaag maar even een stukje fietsen om de benen te laten herstellen.

Trailrunning op de Amerongse berg

Vandaag zouden we naar het bos gaan, want het zou heerlijk weer worden. Compromis werd dat we naar het Berghuis in Amerongen gingen. Kinderen kunnen daar heerlijk spelen en in het bos ligt een erg gaven MTB route.

Dus begin van de middag naar Amerongen gereden en een parkeerplaats gevonden bij het Berghuis. Daar het gezin op pad geholpen met het rode paaltjes pad.

Daarna ben ik de MTB route gaan zoeken.

De route is een hele mooie, veel klimmen en dalen. Met de MTB-er’s vielen het mee, en de meeste hielden ook rekening met mijn aanwezigheid op ‘hun’ route.

Met de warmte viel het nog mee, mede omdat er grote delen door het bos ging.

Zo rond kilometer 11 kwam ik de Amerongse Berg tegen vanaf het noorden. Dit is een fikse helling van iets meer van een kilometer lengte. Ben de heuvel zo snel mogelijk op gelopen, om een beetje snelheid en belastbaarheid te testen.

Ging goed, boven heel even uitgerust om hartslag en adem weer onder controle te krijgen.

Na nog een paar fraaie single trails kom je weer in de buurt van het Berghuis.

En de teller stond op iets meer dan 15 kilometer, heb namelijk een extra lusje gelopen.

Daarna was het goed uitrusten op het terras. En de energie voorraad weer aangevuld met een heerlijke pannenkoek.

Of te wel een heerlijke tijdsbesteding op zo’n zonnige dag.

Lange duurloop in de buurt van Hattem

Gisteren konden we eindelijk samen eens een lange duurloop doen, zou weer eens ouderwets trailrunning te worden. We zijn samen de bossen tussen Hattem en Heerde in getrokken. Daar ligt een MTB route van 28(?) kilometer.

De weersverwachting was bar en boos, dus ik had mij al ingsteld op een regenloop. Het bleek allemaal heel erg mee te vallen. 2 druppels gevoeld, maar dat kunnen ook zweetdruppels geweest zijn.

De meeste MTB-ers en wandelaars wilde het niet gokken met het weer, want het was echt heel rustig op het parkoers. Zo’n 3 bikers gezien.

Route was heerlijk afwisselend, weing vlakke meters. Aldoor op en neer.

Wel weer met trailrugzak gelopen en dit keer ook wat gels en eten meegenomen. Deze duurlopen zijn er ook om te wennen aan het eten en drinken onderweg.

Uiteindelijk kwamen we uit op 25 kilometer in 2.30. Lekkere manier van zondagmiddag activiteit. Nu herstellen, ondermeer door op de fiets naar e-office in Houten te gaan.

Rondje Ijsselstein en waarom ik daar altijd de weg kwijt ben

Afgelopen zondag was het heerlijk weer, zeker nadat de sluierbewolking weg was. Dus de camelbak van mijn hardlooprugzak gevuld met water een een klein beetje Elete. Compressiekousen aan en gaan.

Doel was 2 uur te lopen, ik had een aardige route uitgestippeld richting Ijsselstein en dan via de Nedereindse Plas terug.

De eerste 8 kilometer ging lekker soepel, er goed op letten om op tijd te drinken. Via de nieuwe brug bij de jachthaven Marnemoende over de Hollandse Ijssel.

Toen even op de borden gekeken voor de nummers van de fietsknooppunten om zonder al te grote omwegen door Ijsselstein heen te komen. Tot in Ijsselstein ging alles goed, tot dat ik nummer 81 nergens meer kon vinden. Daarna was de doorgaande weg ook nog afgesloten. Toen maar de op gevoel richting de recreatieplas gelopen. Uit eindelijk heb ik via een omweg en 2x vragen de plas gevonden. Wat is dat toch met Ijsselstein, ik raak er altijd de wegkwijt.

Uiteindelijk langs de skibaan, en de A2 richting Strijkviertel gelopen, met de weinige wind in de rug, warm dus.

Uit eindelijk op iets meer dan 21 kilometer uit gekomen en net iets meer dan 2 uur gelopen. Qua drinken had ik het goed uitgekiend, want ik was bijna door mijn 1,5 liter heen.

Tevens kunnen mijn eerste paar van de Asics Gel Kayano aan de wilgen, voelde aan het eind van de duurloop dat het tijd wordt voor een nieuw paar.

Tevens brengt dat mijn week totaal op 50 kilometer. De maand maart gaat lekker zo, ben de 150 kilometer al gepasseerd.

Graubunden Marathon: de voorbereiding

De voorbereidingen van de wedstrijd/uitdaging op 25 juni 2011 zijn in volle gang.

We hebben inmiddels ingeschreven en onderdak is ook geregeld. Dus daar hoeven we ons al geen zorgen over te maken

Maar hoe ga je je als Nederlander nou voorbereiden op zo’n uitdaging. Dat heb ik mij de laatste weken ook afgevraagd.

Door wat onderzoek te doen op Google kom je wel wat zaken tegen. Bottomline is: zorg voor een goed duurvermogen en train zoveel mogelijk op de aanwezige heuvels.

Mijn globale voorbereiding:

Maart 2011

lichaam laten wennen aan belasting. Zoveel als mogelijk kilometers maken en veel trainingsessies. Weer met de hardlooprugzak gaan lopen om ook drankregime trainen. Liefst zoveel mogelijk off road.

April 2011

Lange duurlopen langer maken. In de lange duurlopen proberen niet te hard te gaan. Zit er zelfs aan te denken om maar weer eens met de hartslagmeter te gaan lopen om niet te hard te gaan.

Baantraining gaan gebruiken voor de snelheid en kracht.

Mei 2011

paar extreem lange duurlopen, maar ook meer rust tussendoor proberen te pakken. Eerste week van mei gaan we een week knallen in Tjechie, geen vreselijk hoge bergen, maar toch wel wat. Als alles goed gaat op zondag 29 mei de Rheinsteig Extrem lauf in Duitsland te doen. Deze is 34 kilometer lang over zeer geaccidenteerd terrein.

Juni 2011

Langzaam beginnen met het afbouwen van de belasting, nog wel een paar lange duurlopen.

Met name met Pinksteren de laatste zeer lange duurloop over de Veluwe, waarschijnlijk een groot gedeelte van de MTB route

Daarna de laatste 2 weken, geen gekke dingen doen. Vooral lichaam laten uitrusten. Paar korte loopsessies om het niet helemaal te verleren. Wat denk ik wel lastig gaat worden, afgelopen jaar had ik ook moeite mij in te houden zo vlak voor de start. Conditie is waarschijnlijk zo goed dat je eigenlijk alleen maar wil lopen. Zal dus handrem tijd worden.

Donderdag 23 juni naar Zwitserland rijden en de vrijdag uitrusten, misschien nog ff kort in Lenzerheide lopen. Als we zin hebben

 

Nieuwe trailrunning schoen

Ben ook benieuwd om op mijn nieuwe trailschoenen te gaan lopen. Momenteel loop ik op de Asics Trabuco, maar ga overstappen op de Salomon XA Comp. Mede op aanraden van Andre Leppers van Run2day in Veenendaal.

 

Voorbereiding tot op heden

Deze maand heb ik, nadat we besloten de Graunbunden Marathon te gaan lopen, de trainingsessies opgevoerd. Deze maand zit ik al op 100+ kilometers. Dus dat gaat goed. Ook voelt het herstel goed. Lichaam hersteld wonderbaarlijk snel.